ഉമ്മച്ചിയാകാന് പോകുന്ന പെങ്ങന്മാർക്കും, 💜 ഉപ്പച്ചിയാകാന് പോകുന്ന പ്രവാസി ചങ്ങായ്മാർക്കും സമർപ്പിക്കുന്നു 💚

ദാമ്പത്ത്യ ജീവിതത്തോടെ ഏതൊരു സ്ത്രീയും സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിറക് മുളപ്പിച്ച് ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണ് തനിക്കൊരു ഉമ്മയാകണമെന്നത്.

ഏതൊരു വായാടി സ്ത്രീയും പക്വത വന്ന് ഒരു കുടുംബിനിയാകുന്നത് ഉമ്മയായതിന് ശേഷമാണ്..

ഞാനൊരു ഉമ്മയാകാന് പോകുന്നു എന്നറിയുമ്പോ അവളുടെ സന്തോഷം ഇളം കാറ്റ് പോലെ വീശും കുളിർമഴ പോലെ വർഷിക്കും..

നിങ്ങളൊരു ഉപ്പയാകാന് പോകുന്നു എന്ന് സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ വായിൽ നിന്ന് കേൾക്കുമ്പോ ഭർത്താവ് ആനന്ദത്തിലും അതിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിലുമാകും...

തന്റെ കുഞ്ഞ് വയറ്റിൽ കിടന്ന് എന്നെ നല്ലോണം ചവിട്ടുന്നുണ്ട് ഇക്കാ.... എന്ന് പ്രവാസം കാരണം അങ്ങകലെ മറ്റൊരു ലോകത്ത് തന്നേക്കാൾ ആനന്ദത്തോടെ ഫോണിലൂടെ ഓരോ ശ്വാസവും ശ്രവിക്കുന്ന ഭർത്താവിനോട് പറയുമ്പോ അവളുടെ അരികിലില്ലാതെ പോയല്ലോ..... എന്നത് സങ്കടത്തിൽ ഒതുക്കുകയല്ലാതെ നമുക്ക് വഴിയില്ലോ... അതിജീവനത്തിനായി പ്രവാസി ആയിപോയില്ലേ....! ആ നിമിഷം അവളുടെ അരികിലുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ പൈതലിന്റെ കളികൾ കാണാന് നല്ലപാതിയുടെ വയറിലേക്ക് ചെവി അടുപ്പിച്ച് പിടിച്ച് ആഹ്ലാദം പങ്കിടാന് ആരും ആഗ്രഹിച്ച് പോകും!

ഇക്കാ ഇതെന്താ! അതെന്താ! എന്ന് ഓരോ ചെറിയ സംശയങ്ങൾ പൊട്ടിയെപോലെ വലിയ സംശയങ്ങളായി കണ്ട് ചോദിക്കുന്ന അവൾ നാളെയൊരു ഉമ്മയാകുമ്പോ അവളുടെ ആ പൊട്ടിത്തരം എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മോണകാട്ടിയുള്ള ചിരിയിൽ അലിഞ്ഞ് പോകുന്നത് കാണാന്! എന്ത് രസായിരിക്കും...!

ഇക്കാന്നും പറഞ്ഞ് ഓരോന്നിനും എന്റെ വിരലിൽ തുങ്ങിയ അവളുടെ വിരലിൽ തൂങ്ങാന് എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ സോഫ്റ്റായ കുഞ്ഞിളം കൈ....വരുമല്ലോ.....!

അപ്പോ
ഒരുപ്പയുടെ  കർമ്മമായ ബാങ്കും ഇഖാമത്തും മധുരം തൊടിയിക്കലും എല്ലാം എനിക്ക് ചെയ്യാനായില്ലല്ലോ എന്ന വേവലാധി നമുക്കുണ്ടാകും! പ്രവാസം അതില്ലാം തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വിലങ്ങാണ് പലപ്പോഴും!

ലേബർ റൂമിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുന്നതിനേക്കാളും വേവലാദി ഭാര്യയുടെ പ്രസവ ദിവസം പണിക്ക് പോകുന്ന പ്രവാസിക്കായിരിക്കും.. !

ഒന്നിലും ഒരു ശ്രദ്ദകാണില്ല.... മിനുട്ടിൽ മിനുട്ടിൽ നാട്ടിലേക്ക് വിളിച്ച് അവളുടെ ലേബർ റൂമിലുള്ള ഓരോ അവസ്ഥയും തന്റെ ഉമ്മയുടെ  ശബ്ദത്തിലൂടെ ഒപ്പിയെടുത്ത്..!
അവസാനം മോനേ നിനക്കൊരു പെൺകുഞ്ഞ്/ ആൺകുഞ്ഞ് പിറന്നെന്ന് പറയുമ്പോ...!

അൽഹംദുലില്ലാഹ്! എന്ന് പറഞ്ഞ് സുജൂദിൽ വീണ് പടച്ചോനോട് കരഞ്ഞ് ശുക്ർ ചെയ്യാനേ നമുക്കാകൂ....!

തന്റെ പെണ്ണിന്റെ പ്രസവത്തിന്റെ ചെറീ റെസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ് അവളെ ഫോണിൽ കിട്ടുമ്പോ... ആ കുട്ടിത്വ ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സ്ത്രീയായുള്ള അവളുടെ ശബ്ദം അത് കേൾക്കുമ്പോ മനസ്സിന്റെ ആഹ്ലാദം അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാന് നമുക്കാർക്കും സാധിക്കില്ല..

ഇക്കാ നമ്മുടെ കുട്ടിക്ക് ഇക്കാന്റെ അതേ ഛായയാ... ആ കണ്ണ്, ചുവന്ന് തുടിച്ച ആ മുഖം, ചെവി, ചുണ്ട് ഇക്കാന്റെ കയ്യിലെ നഖം പേലെ നീണ്ട് നഖാ മോനൂന്... മോളൂന്..! ഇക്ക എന്റെ അടുത്തില്ലാത്ത ഒര് സങ്കടം മാത്രേ എനിക്കൊള്ളൂ...! ഇക്ക വേഗം വരിട്ടോ!!

മൊബൈലിൽ നിന്ന് വായമാറ്റി... കരയാനേ നമുക്ക് ചിലപ്പോ ആ നിമിഷം കഴിയൂ.... പിന്നെ നമ്മുടെ വാവക്ക് നല്ല തൂക്കമുണ്ട്...!

അതിനല്ലെടി ഞാന് നിന്നോട് നല്ലോണം ഭക്ഷണം കഴിക്കാന് പറഞ്ഞത്! വെള്ളം കുടിക്കാന് പറഞ്ഞത്!.  എന്ന് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവളോട് പറയുമ്പോ അവളുടെ ഉം എന്നുള്ള മറുപടിശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു കേൾവ്യേ...

ഇക്ക വേഗം വരൂലെ... ഞമ്മളെ പൈതലിനെ കാണാന്! എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ ഞമ്മളെ കുഞ്ഞിനെ കാണാന് ആഗ്രഹിച്ചത് ഇക്കയല്ലേ...!

അതൂടെ കേൾക്കുമ്പോ.. മനസ്സ് തളരും...!
പിന്നെ അവളോട് പറയും: നിനക്കറിയില്ലെടി... എന്റെ കമ്പനിയുടെ അവസ്ഥ....!

എനിക്കറിയാം ഇക്കാ! ഇക്കാനെ വേദനിപ്പിക്കാന് ചോദിച്ചതല്ല.... എന്നാലും ഞാന് ഉമ്മയും, ഇക്ക ഉപ്പയും ആയത് നമ്മളെ ഈ പൈതൽ വന്നപ്പോഴല്ലേ.... അവിടെ ഞമ്മൾ ഒരുമിച്ചില്ലാതെപോയ സങ്കടം കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ..ട്ടോ.!! ഇക്ക ക്ഷമിക്കി.

പിന്നെ
ഇക്ക വേഗം ചങ്ങായ്മാരോടും ഉസ്താദുമാരോടും ചോയിച്ച് നല്ലൊരു പേര് കണ്ട് വെക്കീ...

പിന്നെ കാത്തിരിപ്പാണ്... വാട്സപ്പിൽ തന്റെ ചോരയുടെ മുഖം കാണാനുള്ള കാത്തിരിപ്പ്... മൊബൈലിന്റെ അഞ്ചടി സ്ക്രീനിലെങ്കിലും ഞാനന്റെ കരളിന്റെ കഷ്ണത്തെ ചുംബിക്കട്ടെ.. എന്ന അതിയായ മോഹവുമായി.. <3

സ്നേഹത്തോടെ..
© നിയാസ് പന്തപ്പിലാൻ
💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜💙💚💛💜